Ik had vandaag in Brussel moeten zijn voor een mediatraining. Maar toen ik de berichten over de aanslagen via mijn autoradio hoorde binnenkomen begreep ik dat doorrijden geen zin had en ik ben dus omgekeerd. Dat is in verband met moslimterrorisme al de tweede keer dit jaar, maar daar hoort u mij niet over klagen. Ik was tenslotte weer gezond en wel thuis geraakt.  Wel had ik de hele dag een gevoel van machteloosheid en afschuw toen meer en meer duidelijk werd dat de tol van deze zinloze en walgelijke aanslagen in de tientallen doden en honderden gewonden liep.

Brussel is hét voorbeeld van bestuurlijke complexiteit en versnippering

De dialoog aangaan met moslimgemeenschap…

Veel heb ik vandaag niet meer gedaan behalve afwisselend naar de VRT -tv gekeken en
naar de Nederlandse NPO Radio 1 geluisterd.

Op de Nederlandse radio passeerden de nodige deskundigen die aangaven dat aanslagen zoals in België in Nederland minder waarschijnlijk zijn. Immers; “de Nederlandse maatschappij is minder repressief en het beleid is er meer op gericht om met moslims met extreme neigingen de dialoog te onderhouden, waardoor men in Nederland veel meer de vinger aan de pols heeft”, zo was de heersende mening.

 

Daar was weer dat moreel superieure vingertje van de Nederlanders

Tussen de regels door proefde je weer dat moreel superieure vingertje van de Nederlanders die het op dit terrein weer beter voor elkaar hebben dan de Belgen. Over zelfgenoegzaamheid gesproken… En nu maar hopen dat binnenkort ook geen islamitische gek met een koffer vol explosieven de luchthaven van Schiphol binnenwandelt en dat superieure beeld weer aan flarden blaast, maar dat even terzijde.

Brussel, een walhalla voor banditisme en terrorisme

Nee, het werkelijke probleem is dat België bestuurlijk gezien een totaal versnipperd land is. En dan heb ik het niet alleen over de vaak moeizame samenwerking tussen de verschillende deelstaten, taalgemeenschappen en de federale regering, maar ook hoe Brussel is georganiseerd. Een samenraapsel van 19 gemeenten (ook wel baronieën genoemd) en maar liefst 6 verschillende politiezones die ieder hun eigen ding doen en weinig bereidheid tot samenwerking hebben. Vooral hierdoor is Brussel een walhalla voor banditisme en terrorisme.

België moet opletten dat het geen failed state wordt

Als Brussel, maar ook de rest van België niet snel afrekenen met die bestuurlijke complexheid en versnippering dan zal het worden waar velen al langer bang voor zijn: een failed state!

Share This